ALMEIDA MI, ALEX Mİ?

Star gazetesi yazarı Güven Taner'den önemli bir değerlendirme yazısı...

Beşiktaş-Antalya maçında Almeida’nın golünü, rakibi ‘Deniz’in ikramı’; Kayseri-F.Bahçe maçında Alex’in golünü, yalnızca ‘fırsatçılık’ olarak değerlendirdiler! Aslında tam tersi idi...

Alex’e bir metreden az uzaklıktaki kaleci Navarro topa cılız bir dokunuş yaptı. Orada hazır bulunan Alex’e de vurmak kaldı. Evet fırsatçılıktı bu, ama ‘ikramın babası’ yapıldıktan sonra.

Almeida, Deniz’e atılan topa öylesine bir koşu yaptı ki, Deniz’i baskısı ile korkuttu, hataya, şaşkınca davranmaya zorladı. Ve o anda da aklını iyi kullanıp hamlesini doğru yöne sürdürerek topa rakibinden önce yetişip vurarak golü buldu.

H H H

Bu iki dikkat çekici olayı Beşiktaşlı-Fenerli çekişmesi olarak değil, bir başka boyutta kullanmak istiyorum.

Barcelona’nın dünya futboluna getirdiği bir ‘zarar’ var!

Zarar diyorum, zira onlar yaparken iyi olan şey, onlar çizgisinde başaramadıkları için kimilerine ‘zarar olarak’ yansımakta.

Barcelona topu kendinde tutuyor. Kısa paslarla Real Madrid’i bile göstermiyor El Clasicolarda!

Her takım kendini Barcelona sanmaya başladı... Becerileri oranında plan yapmıyorlar. Yakışmayan elbiseyi moda diye ısrarla giymek gibi.

Savunmadan kısa, ayağa paslarla çıkmak istiyorlar, ama bunun zamanını iyi seçemedikleri ve yeterli hünerini taşımadıkları için hata yapıyorlar. Avantaj aradıkları yöntemle kendilerini zarara sokuyorlar!

Savunmada sıkışmış iken, baskı yapan rakibin topu kaptığı anda pozisyona gireceği bölgede, kısacık, riskli paslara kalkışıyorlar! Bu bir hastalık halinde. Yoğun baskı altında rakip gelip tepene yerleşmişse; savunma kurgunu yitirmiş, kargaşaya düşmüş isen, topu uzun çıkartman ve kurguna bir çeki düzen verme ve soluklanma zamanı kazanman gerekir.

Ayağa pasla savunmadan hücuma başlama koşulsuz başvurulacak bir ilke değildir.

Antalya da, Kayseri de böyle goller yediler. Bu işin piri Barcelona bile böyle yapmıyor. Dikkat edin! Riske gireceğine topu kornere, taca, rakibin kontrolü dışındaki alanlara ya da kontrol etmek için zaman harcayacağı yerlere vuruyorlar... Ki kurguyu toparlamak için zaman kazansınlar.

Ya da bana böyle görünüyor...

Fenerbahçe’ye baskı!

Birçok yorumcu Fenerbahçe’yi anarken, “Üzerlerindeki baskıya rağmen...” diye söze başlıyor! Aykut Kocaman hocamız hiç ağzından düşürmüyor baskıyı!

Futbolcu profesyonel, kendisi profesyonel... Milyonlarını tıkır tıkır alıyorlar. Daha yeni açıklandı, kulübün vadesi gelmiş tek kuruş borcu yokmuş.

Yönetimin, taraftarın sınırsız sevgisi, güveni ve desteği müthiş bir itici güç olarak arkalarında...

Profesyoneller işlerini yapmalılar. Onların işi, saha içinde üretim yapmak. Ki yapıyorlar... Hemen hepsi becerileri oranında canlarını dişlerine takmış oynamaktalar. Yanisi şu, baskı etkisinde falan değiller, olmamalılar.

Ayrıca onlar daralmasınlar, kulübün işlerini yöneticiler çözümler.

Aykut hoca belki o kulüpte Aykut olmanın etkisiyle duygusallık da yaşayabilir, ama bunun işini etkilemesine de izin vermemeli. Çünkü öncelikle gönül işi değil, para işi yapmakta.

Futbolcu ligin ilk yarısında giydiği formadaki armayı öpüyor, devre arasında başka takıma transfer olursa yeni takımının armasını öpüyor! Bu durumda ne kadar profesyonel ise ‘kulübün gerginlik yaşaması’ durumunda da profesyonel olmalı.

Şu, ‘baskı var’ sözü bana bu nedenle inandırıcı gelmiyor.

Hani Nihat Özdemir, Ali Koç söylediğinde tamam; ama bunu Kocaman, Alex, Emre, Stoch söylerse ııh!

BIKTIK, USANDIK

l Bir futbolcunun günü kurtarmak için ince elenip sık dokunmadan yüksek paralarla alınmasından ve sonra nasıl elden çıkarılacağı sıkıntısına düşünülmesinden bıktık usandık..

Bu Haberi Beğendiyeseniz Beğen Butonuna Tıklayınız!

33973 Defa Okundu